امروز برابر است با :31 اكتبر, 2020

انواع بلاک چین

 انواع بلاکچین

می توان بلاکچین ها را در سه دسته معرفی کرد:

  • Public Blockchain
  • Private Blockchain
  • Consortium Blockchain

Public Blockchain

همانطور که از نام آن مشخص است ، این نوع از بلاکچین در دسترس عموم است و محدودیتی در اینکه چه کسی می تواند در آن شرکت کند یا Validator ( اعتبار سنج ) باشد، ندارد. در بلاکچین عمومی ، هیچ کس کنترل کاملی بر شبکه ندارد. این مقوله امنیت اطلاعات را تضمین می کند و به تغییرناپذیری آن کمک می کند زیرا یک شخص نمی تواند بلاکچین را دستکاری کند.

در این حالت اختیارات بلاکچین به طور مساوی بین هر node ( کامپیوتر ) در شبکه تقسیم شده و به همین دلیل، این نوع از بلاکچین به کاملا توزیع و پخش شده، شناخته شده هستند. این بلاکچین ها عمدتا برای ارزهای رمزنگاری شده مانند بیت کوین، اتریوم و لایت کوین استفاده می شود.

 

 

 

Private Blockchain

بلاکچین خصوصی برای افرادی که می توانند به آن دسترسی پیدا کنند و در معامله و اعتبار سنجی شرکت کنند محدودیت هایی دارد. در این حالت، فقط افراد از پیش مشخص شده، اجازه دسترسی به بلاکچین را دارند. این افراد یا نهاد ها، توسط مقام مربوطه انتخاب شده و در هنگام طراحی بلاکچین توسط توسعه دهندگان، دسترسی مورد نظر برای آنها تعریف می شود. همچنین سرپرست شبکه، می تواند به کاربران جدید مجوز داده یا مجوز های موجود را لغو کند.

بلاکچین های خصوصی عمدتا در سازمانهای خصوصی برای ذخیره اطلاعات حساس مورد استفاده قرار می گیرد که باید فقط برای افراد خاصی در آن سازمان موجود باشد. از آنجا که این نوع از بلاکچین، بسته محسوب می شود، اطلاعات در داخل سازمان قرار دارند و خارج از دسترس نهاد های خارج از سازمان می باشند.

Consortium Blockchain

در بلاکچین کنسرسیومی ، برخی از node (کامپیوتر) ها فرآیند Consensus (اجماع) را کنترل می کنند و بعضی ممکن است در معاملات و انجام تراکنش ها شرکت کنند. بلاکچین کنسرسیومی ترکیبی از بلاکچین عمومی و خصوصی می باشد.

عمومی، به دلیل اینکه توسط node های مختلف به اشتراک گذاشته شده و خصوصی، زیرا node  هایی که می توانند به بلاکچین دسترسی داشته باشند ، محدود شده اند.

در این حالت دو نوع کاربر وجود دارد، اول، کاربرانی که کنترل بلاکچین را بر عهده دارند و تصمیم می گیرند چه کسی باید اجازه دسترسی به بلاکچین را داشته باشد و دوم، کاربرانی که می توانند به بلاکچین دسترسی پیدا کنند.

این نوع از بلاکچین می تواند در مواقعی که سازمان ها آماده به اشتراک گذاری بلاکچین هستند استفاده شود، اما دسترسی داده ها را به خود محدود کرده و از دسترس عموم ایمن نگه می دارند.

اشتراک گذاری

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *